Biała perła - romantyczny rejs do ukochanej na Wyspach Karaibskich.

Wakacyjna piosenka Sławomira Łosowskiego, lidera Kombi (nie mylić z Kombii). Ukazał się singiel i video-klip z kolejną piosenkę do wydanego przez MTJ albumu „Łosowski - Zaczarowane miasto". "Biała Perła - mój żaglowiec" - tak brzmi pełny tytuł piosenki - płynie piękną melodią i kołyszącym rytmem. W romantyczną melodię wpisuje się tekst: każdy ma swoją „Białą Perłę" i tylko na niej może dopłynąć do ukochanej czekającej hen daleko. Rejs nasycony jest tęsknotą i namiętnością, wyrażoną bogactwem muzycznych barw i brzmień syntezatorów Łosowskiego. "Biała Perła" to melodyjna piosenka na okres wakacji, na czas wypełniony podróżami, tęsknotami i żeglowaniem po oceanach rozgrzanych słońcem uczuć i namiętności. Piosenka zachwyca muzyczną perfekcją oraz bezpretensjonalnością i bogactwem skojarzeń. „Biała Perła" płynie po muzycznym oceanie bez żadnych dopalaczy. To zasługa przede wszystkim jej kapitana, Sławomira Łosowskiego - kompozytora i głównego muzyka zespołu. Piosenkę ekspresyjnie śpiewa Zbyszek Fil. Na muzycznym pokładzie „Białej Perły" grają także: Tomasz Łosowski na bębnach i Tomasz Bakota na gitarze. Chórki śpiewa Agnieszka Burcan. (Muzyka: Sławomir Łosowski, słowa: Julian Mere, Sławomir Łosowski - instrumenty klawiszowe, Zbigniew Fil - wokal, Agnieszka Burcan - chórki, Tomasz Łosowski - perkusja, Tomasz Bakota - gitara)

www.losowski.pl - info@losowski.pl

Teledysk do utworu "Moon Eclipse" został ukończony, w jego realizacji udział wzieło kilkanaście osób (w tym zawodowi tancerze, teatr ognia, operator zdjęć podwodnych, oraz muzycy).  Montaż materiału filmowego, który po nakręceniu liczył kilka godzin  (nakręcone ujęcia na kilka kamer HDV, w tym powodne), dał w rezultacie 4 minutowy clip, jaki... o tym najlepiej przekonać się oglądając go. „Moon eclipse" startuje w ogólnopolskim festiwalu clipów Yach Film Festiwal 2010. 

Album rozpoczyna się w falującej, nieco ambientalnej poświacie, wkrótce pojawiają się na scenie pierwsze akcenty rytmiczne i spokojne ostinato przywołujące na myśl eklektyczne nastroje projektu Asana... Album "Urbanisation" to pełna nieprzewidywalnych zwrotów akcji podróż przez powstające miasta widywane jedynie we śnie; elementy oryginalnej elektroniki sekwencyjnej przeplatają się tutaj ze sterylnie czystym ambientem i nawet elementami environmental!... Tak, niektóre pasaże tego albumu, odważniej wykorzystujące odgłosy cywilizacji niż np. znakomite skądinąd "The City" Vangelisa, mogą już nawet skojarzyć się z łagodniejszymi eksperymentami Charlesa Uzzell-Edwardsa (!!!) - vide np. dźwiękowy pomost łączący utwory pierwszy i drugi. Pierwsze 27 minut krążka to nie tylko fenomenalna muzyka tła: z każdym następnym przesłuchaniem miękkie ambientalne tony, porozrzucane na abstrakcyjnym, zdecydowanie jednak "miejskim" tle, podobać się mogą coraz bardziej. Impresja trzecia to utwór nieco bardziej zwarty, znacznie silniej zrytmizowany, nieco bardziej "skompresowany brzmieniowo", nadal jednak urokliwie świeży, nie sposób tu nie zwrócić uwagi na genialnie powykręcane i poszatkowane metaliczne tony każące pomyśleć o muzyce Atom TM. To w ogóle chyba najbardziej "faxowa" płyta zrealizowana przez Generator.pl... ale niewątpliwie adresowana także do miłośników nieco tradycyjniejszych brzmień, jako że w utworze czwartym można usłyszeć pasaż brzmiący niczym "frankfurcki remiks" trzeciej części "Les Chants Magnetiques" JMJ... I tu jednak muzyka w rozkoszny sposób rozpływa się w organicznej chmurze fascynujących odgłosów miasta, utkanych w gigantyczny, bezkresny dywan o frapującej strukturze i wciąż zmieniających się kolorach. Finał krążka może nieco skojarzyć się z niektórymi click-ambientowymi produkcjami realizowanymi przez StadtGruenLabel albo mniej abstrakcyjną muzyką Hazard z albumu "Land" lub "urbanistycznymi" instalacjami Tetsu Inoue; powracają tutaj niektóre tony znane z początku krążka, nabierają one jednak w nowym otoczeniu wibrujących akordów zupełnie nowego posmaku. Znakomity, jedyny w swoim rodzaju, nader "holograficzny" album, wielowymiarowy i zagadkowy, świetnie funkcjonujący zarówno jako poboczna ilustracja, jak i danie główne dla wybrednego melomana. Rekomenduję szczególnie.

Druga wydana w barwach wytwórni Generator.pl płyta Przemysława Rudzia to blisko 70-minutowa porcja atrakcyjnie brzmiącej syntezy elektroniki sekwencyjnej w stylu Edgara Froese (oraz "postberlińskich" klimatów Under The Dome lub AirSculpture) i wyrafinowanego, czytelnego melodycznie a przy tym jednak nader otwartego strukturalnie elpopu nieco w duchu Jean-Michela Jarre'a lub Vangelisa. Krążek otwiera ośmiominutowy mariaż sprężystych, iskrzących brzmień a la "Stuntman" lidera Tangerine Dream oraz pogodnych, lawirujących pochodów syntezatorowych wprost kojarzących się z muzyką kontynuatorów berlińskich tradycji, nagrywających dla Manikin Records albo Neu Harmony. Pierwszy "prawdziwy przebój" na płycie to kompozycja druga (zresztą najkrótsza w zestawie), bodajże najsilniej kojarząca się stylistycznie z poprzednią płytą Rudzia - mamy tutaj wyrazisty rytm i natychmiast wpadające w ucho melodie, które - także za sprawą aranżacji - pozwalają z miejsca pomyśleć o dziełach Marka Bilińskiego (szczególnie "Po drugiej stronie świata" - chyba najbardziej "jarre'ującym" utworze tego muzyka i kompozytora). Przez elektroniczny nieboskłon przesuwają się gęste, parujące chmury, otaczające Słuchacza ciasnym pierścieniem lekko melancholijnych akordów, zza których przebija wprawdzie słońce, ale na twarzy jak najbardziej wyczuwalny jest lodowaty podmuch... Utwór trzeci wykwita z kolażu niemuzycznych zgrzytów i szelestów, przechodzi przez silnie zrytmizowaną, połyskującą fosforyzującym elektronicznym żwirem ścieżkę ostinatowo-perkusyjną i, dość znienacka, rozpływa się niczym uciekający sen na wysokości 14. minuty. Główną atrakcję w zestawie "Cosmological Tales" stanowi czwarta impresja - najdłuższa i najbardziej wprost nawiązująca do tradycji analogowej elektroniki sekwencyjnej: chropowate ostinato przeplatane ściegiem poświstów oraz przesuwających się niczym na taśmie produkcyjnej elektronicznych koralików w wysokich rejestrach brzmi niczym hołd dla Manuela Göttschinga w okresie "New Age of Earth", znakomicie pasowałaby także jako podkład dźwiękowy do najdynamiczniejszych scen filmu "Koyaanisqatsi"! Piąty utwór to dla kontrastu chwila wyciszenia - nostalgiczne dźwięki fortepianu spotykają się tu ze ścianą deszczu i powracającymi oddalonymi grzmotami. Rudź wyczarowuje tutaj kameralny nastrój nieco w duchu arytmicznych pasaży z albumu Detlefa Kellera "The Story of the Clouds"; poza tym znów można przez chwilę pomyśleć o muzyce Bilińskiego, aczkolwiek tej nieco nowszej niż "Po drugiej stroine świata" - mam na myśli zwłaszcza album "Refleksje". Album kończy się optymistycznym akcentem utrzymanym w konwencji polifonicznego elektronicznego pop-rocka spod znaku "Melrose Years" Tangerine Dream - takie skojarzenia można mieć głównie za sprawą charakterystycznie brzmiącej partii gitarowej, zadziornie przeplatającej się z pulsującym ostinatem. Ogólnie rzecz biorąc, "Cosmological Tales" to album urozmaicony, ciekawie łączący najróżniejsze "klasyczne" elementy dobrej sprawdzonej elektroniki ze szczyptą nowoczesności - szczególnie warto zwrócić uwagę na dopracowane wielogłosowe aranżacje zrealizowane w naprawdę profesjonalny sposób. Miłego wielokrotnego słuchania...

Andymian „The Lords and The Paupers" - nowy album

Pomysł na album "The Lords and The Paupers" (Lordowie i Nędznicy) narodził się w 2006 roku podczas drugiej edycji festiwalu "Elektroniczne Pejzaże Muzyczne", który odbywał się na dziedzińcu olsztyńskiego zamku - wtedy też powstały pierwsze utwory, które z czasem przearanżowałem. Gdy grałem koncert - patrząc na mury zamku - pomyślałem przez chwilę o tym, jak brzmiała by muzyka grana na syntezatorach w tamtych czasach, gdy zamek tętnił życiem. Jak tamci muzycy radzili by sobie, mając do dyspozycji taką masę brzmień. To podsunęło mi pomysł nagrania albumu zabarwionego lekko dworskimi, czasem barokowymi klimatami. Oczywiście do muzyki dworskiej podszedłem z dużym dystansem. Szukałem fabuły i pomyślałem, że jest coś, co łączy tamte czasy z dzisiejszymi. Otóż świat zawsze dzielił się i dzielić będzie na biednych i bogatych, głupich i mądrych, głodnych i sytych, uczciwych i oszustów, Lordów i Nędzników. Czyż np. dawnych stosów, na których palono niewinnych ludzi nie zastąpiły współczesne stosy internetowe, gdzie anonimowo pomawia się i szkaluje innych? A czy dawnych inkwizytorów nie zastąpili współcześni donosiciele? itd., itd. A najzabawniejsze jest to, że i tak wszyscy skończą tak samo - W Galerii Dusz (tytuł ostatniego, kończącego moją muzyczną opowieść utworu). 73 minuty muzyki, która jest aluzją do tych obłąkanych czasów - dawnych i obecnych. Płyta różni się brzmienowo od poprzednich, ale jest to zabieg zamierzony, gdyż zależało mi na jej specyficznym klimacie.   

Wspólny projekt "Smoleńsk 2010" to rodzaj hołdu ofiarom tragicznych wydarzeń 10 kwietnia pod Smoleńskiem. Jest to swoiste wyrażenie uczuć, bólu i osobistych przeżyć poprzez el-muzykę. Poprosiłem do projektu artystów z "Tunguska Electronic Music Society". Nadsyłane utwory i wszelkie informacje na forach: EL-Stacji, Tunguski, JMJ.pl